Ποια μεγάλα ονόματα μπήκαν στην ΑΜΚ της ΔΕΗ - Η επόμενη ημέρα και το επενδυτικό πλάνο

 

 

Γιώργος Φιντικάκης - energypress.gr

 

Το υψηλότερο νούμερο που έχει ποτέ προσφερθεί σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου εισηγμένης ελληνικής επιχείρησης αποτελούν τα 16,5 δισ ευρώ στα οποία έφτασε τελικά η κάλυψη στο βιβλίο προσφορών της ΔΕΗ μετά και τη βραδυνή προσθήκη, λόγω της διαφοράς ώρας, ενός νέου κύματος εγγραφών από αμερικανικά funds.

 

Εφόσον προστεθούν και οι σημερινές τοποθετήσεις από το ελληνικό βιβλίο, που εκτιμάται ότι θα προσεγγίσουν τα 400 εκατ. ευρώ, το συνολικό ύψος των προσφορών αναμένεται  να αγγίξει τα 17 δισ. ευρώ, επίπεδο πρωτοφανές για τα ελληνικά επιχειρηματικά δεδομένα.

 

Το ισχυρό επενδυτικό ενδιαφέρον αποτυπώνεται τόσο στην υπερκάλυψη της έκδοσης, που ξεπερνά κατά τέσσερις και πλέον φορές τον αρχικό στόχο των 4 δισ. ευρώ, όσο και στην ποιότητα των επενδυτών που διεκδίκησαν συμμετοχή στη νέα στρατηγική πορεία της επιχείρησης.

 

Σταχυολογώντας μερικά από τα ονόματα των ξένων θεσμικών με τις μεγαλύτερες εγγραφές στο βιβλίο εξωτερικού, τραπεζικές πηγές, κάνουν λόγο για την αμερικανική Blackstone που συμμετείχε με προσφορές ύψους 300 εκατ. δολαρίων.

 

Την αμερικανική BlackRock, που διαχειρίζεται κεφάλαια ύψους 14 τρισ. δολαρίων, η οποία λέγεται ότι κατέθεσε προσφορές περίπου 600 εκατ. δολαρίων.

Την Qatar Investment Authority, το κρατικό επενδυτικό ταμείο του Κατάρ, που φέρεται να τοποθετήθηκε με περίπου 400 εκατ. δολάρια, ενώ ιδιαίτερα ισχυρή ήταν και η παρουσία του επίσης αμερικανικού fund Capital Group, με συνολικές προσφορές που άγγιξαν τα 900 εκατ. δολάρια.

Κορυφαία λέγεται ότι είναι και τα hedge funds που μπήκαν στην ΑΜΚ, με πολλά απ’ αυτά να ειδικεύονται στον ενεργειακό κλάδο. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται η Covalis Capital με έδρα το Λονδίνο, η οποία σύμφωνα με τραπεζικές πηγές, υπέβαλε προσφορά ύψους περίπου 300 εκατ. ευρώ.

 

Μάχη για τη κατανομή

 

Το βιβλίο προσφορών κλείνει σήμερα, η τελική κατανομή των μετοχών στους επενδυτές αναμένεται να πραγματοποιηθεί αύριο, Πέμπτη 21 Μαΐου, και το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν πρόκειται να ικανοποιηθεί παρά μέρος μόνο των αιτημάτων.

Τα στενά περιθώρια που δημιουργεί το “ταβάνι” των 4,25 δισ που αποφάσισε να σηκώσει η διοίκηση, με τιμή διάθεσης τα 18,63 ευρώ ανά μετοχή, σημαίνουν ότι η άσκηση που θα κληθεί να κάνει για το τελικό allocation είναι εξαιρετικά δύσκολη (https://energypress.gr/news/dei-sta-425-dis-eyro-kleidosan-ta-kefalaia-poy-antlei-apo-tin-amk-me-timi-1863-eyro-i-diathesi).

 

Από τα 4,25 δισ, περίπου 1,42 δισ. ευρώ αντιστοιχούν στο ποσοστό του Δημοσίου (33,4%), ενώ περίπου 1,2 δισ. ευρώ αφορούν τη συμμετοχή του CVC Capital, εκτός εάν τελικώς επιλέξει να περιορίσει τη θέση του ώστε να διευκολυνθεί η είσοδος περισσότερων επενδυτών.

 

Υπό αυτό το πρίσμα, το διαθέσιμο ποσό προς κατανομή στους υπόλοιπους επενδυτές διαμορφώνεται κοντά στα 1,63 δισ. ευρώ. Από αυτό, το μεγαλύτερο μέρος – περίπου 85% – αναμένεται να κατευθυνθεί σε ξένα funds και θεσμικά χαρτοφυλάκια, ενώ το υπόλοιπο 15% θα αφορά Έλληνες επενδυτές (244 εκατ).

 

Η επόμενη ημέρα, τα 24 δισ και το στοίχημα

 

Το μόνο βέβαιο είναι ότι το κλείσιμο της συναλλαγής - η εκκαθάριση έχει προγραμματιστεί για τις 25 Μαΐου - θα βρει την επιχείρηση να έχει εξασφαλίσει σημαντική χρηματοδοτική ισχύ για την υλοποίηση του φιλόδοξου επενδυτικού της σχεδίου, ύψους 24 δισ. ευρώ, εντός και εκτός Ελλάδας.

 

Κεντρικό ρόλο στο νέο αφήγημα της εταιρείας διαδραματίζει το project του ΑΙ Giga Factory στην Κοζάνη, μια επένδυση αρχικού ύψους 1,2 δισ. ευρώ και ισχύος 300 MW, που είναι βέβαιο ότι λειτούργησε ως πόλος έλξης για αρκετά από τα αμερικανικά επενδυτικά κεφάλαια, όπως είχε ήδη φανεί από τα roadshows στη Νέα Υόρκη.

 

Η διοίκηση είχε ήδη αναφέρει πριν από την έναρξη της ΑΜΚ ότι βρίσκονταν σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις με δύο μεγάλους αμερικανικούς τεχνολογικούς ομίλους, επαφές που, σύμφωνα με πληροφορίες, συνεχίστηκαν και κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.

 

Το περίγραμμα του νέου στοιχήματος συμπληρώνει η σχεδιαζόμενη επέκταση στην Κεντρική Ευρώπη, δηλαδή σε Σλοβενία, Ουγγαρία και Πολωνία, με στόχο επενδύσεις σε ΑΠΕ και μπαταρίες, το πλάνο για τριπλασιασμό των “πράσινων” επενδύσεων στη Ρουμάνια και πιθανές εξαγορές, όπως οι ευκαιρίες που εξετάζονται στην ιταλική αγορά προμήθειας ρεύματος.

 

Το στοίχημα της εκτέλεσης ενός τόσο φιλόδοξου επενδυτικού σχεδίου είναι τεράστιο. Απαιτεί υψηλή ικανότητα εκτέλεσης, ταυτόχρονη υλοποίηση projects σε πολλές χώρες, παρουσία σε ιδιαίτερα ανταγωνιστικές αγορές, αλλά και επέκταση σε νέες. Το ερώτημα στο οποίο θα κληθεί να απαντήσει ο όμιλος είναι κατά πόσο μπορεί να κινηθεί ταυτόχρονα σε όλη αυτή τη γεωγραφική ζώνη, με ταχύτητα χωρίς καθυστερήσεις, υπερβάσεις κόστους ή προβλήματα στην εφοδιαστική αλυσίδα.

Ουδείς ωστόσο στην αγορά αμφισβητεί ότι η επενδυτική ευκαιρία που είχε περιγράψει στις 23 Απριλίου ο CEO Γιώργος Στάσσης, είναι υπαρκτή.

 

Την επόμενη δεκαετία, η ζήτηση για ηλεκτρική ενέργεια στην Κεντρική και ΝΑ Ευρώπη πρόκειται να αυξηθεί σημαντικά λόγω και των τάσεων στα Data Centers, ωστόσο μέχρι το 2035 πρόκειται να παροπλιστεί ένας μεγάλος στόλος πεπαλαιωμένων μονάδων άνθρακα και αερίου (69 GW). Το κενό θα καλύψουν επενδύσεις σε ΑΠΕ, μπαταρίες και ευέλικτες μονάδες φυσικού αερίου.

 

Τον κίνδυνο μετριάζει η γεωγραφική διαφοροποίηση των επενδύσεων. Το διαφοροποιημένο αποτύπωμα από την Πολωνία έως την Ελλάδα και την Ιταλία παρέχει ένα φυσικό hedging μεταξύ της αιολικής ενέργειας του Βορρά και της ηλιακής ενέργειας του Νότου.

 

Οσο για τις τιμές, ναι μεν η περιοχή έχει παραδοσιακά από την υψηλότερη χονδρική πανευρωπαικά (παλιές μονάδες, λιγοστές διασυνδέσεις κ.λπ.), ωστόσο αυτό σημαίνει και υψηλότερες αποδόσεις. Ειδικά όταν οι εκτιμήσεις μιλούν για υπερδιπλασιασμό ως το 2035 της εγκατεστημένης ισχύος από ΑΠΕ, φτάνοντας τα 180 GW.

Από την άλλη πλευρά, η Ουκρανία που έχει μετατραπεί σε καθαρό εισαγωγέα θα συνεχίσει να επιβαρύνει την ενεργειακή στενότητα στην περιοχή, γεγονός που επηρεάζει περαιτέρω τις ισορροπίες προσφοράς και ζήτησης στις αγορές της ΝΑ Ευρώπης.